In het eerste stuk in deze reeks schreef ik over het patroon: iets ligt klaar, je krijgt het niet de deur uit, en het is geen luiheid en geen pure perfectionisme. Onder de oppervlakte zit angst voor de uitkomst, vooral voor het moment waarop je de regie kwijtraakt. In dit stuk geef ik vijf dingen die ik in coaching vaak werkbaar zie. Niet om je te dwingen, wel om de stap te verkleinen.
Welke werkt voor jou? Dat weet je vaak pas als je er een paar probeert. Je hoeft ze niet allemaal te doen. Eén die past kan al genoeg zijn om los te trekken wat al lang vastzit.
1. Noem het tijdelijk, niet definitief
Wat je vasthoudt is meestal niet de inhoud, maar de permanentie. Zodra je iets publiceert, voelt het alsof het er voor altijd staat. In de praktijk klopt dat zelden. Je mag het volgende week aanpassen. Of weghalen. Of helemaal vervangen.
Zet er expliciet bij dat het een eerste versie is. "Dit is versie 1.0, ik kijk over een maand wat ik aanpas." "Dit is een bèta-aanbod, ik schaaf eraan met de eerste vijf klanten." "Voorlopig staat het zo, ik luister hoe het valt." Voor de buitenwereld verandert er niks. Voor jouw brein verandert alles. Je hebt jezelf een uitweg gegeven die geen falen heet, maar bijschaven.
2. Eén persoon, niet publiek
Veel mensen denken in alles-of-niets. Of het staat live voor de hele wereld, of het ligt in een mapje. Tussen die twee zit ruimte.
Stuur je aanbod naar één bestaande klant met de vraag of het bij haar past. Laat je nieuwsbrief eerst lezen door één vakgenoot. Plaats je nieuwe pagina op een unlisted URL en deel hem met drie mensen die je vertrouwt. Niet om feedback te krijgen, ook al kun je dat zeggen. Om jezelf te laten oefenen met het uit handen geven, in een setting waar de impact klein is.
Voor sommige mensen is dat de hele oplossing. Eén keer iets uit handen gegeven, zonder ramp, en de volgende stap is ineens makkelijker. Voor anderen is het de eerste in een reeks van vijf vergelijkbare stappen. Beide is goed.
3. Spreek vooraf bijsturen af
Een van de zwaarste dingen aan publiek gaan is het idee dat het nu vastligt. Maak met jezelf, op papier, een afspraak om het over een week of twee weken te herzien. Niet als reactie op wat er gebeurt, maar standaard. Dan loslaten wordt geen einde, maar een tussenstap.
Schrijf op wat je over twee weken gaat checken. Hoe vaak het is gelezen. Welke reacties er kwamen. Of je er zelf nog achter staat. Daarna mag je aanpassen. Dat is niet zwak, dat is hoe iteratie werkt. Veel dingen die door andere ondernemers "gewoon online gezet" zijn, zijn intussen drie keer herzien zonder dat iemand het in de gaten had.
4. Verklein wat naar buiten gaat
Je hoeft niet een heel aanbod tegelijk te lanceren. Een hele website. Een complete dienst. Je kunt er een stukje uitknippen en alleen dát naar buiten brengen.
Eén pagina over de aanpak, in plaats van het hele aanbod. Eén losse dienst, in plaats van het hele pakket. Eén voorbeeld-case, in plaats van een sales-pagina. Daarmee oefen je de stap, zonder dat de hele lading meedoet. En vaak merk je dat het kleinere stuk al voldoende reactie oplevert om het grotere stuk daarna lichter te maken.
5. Onderschat wie er meekijkt
Veel ondernemers leven in het idee dat hun lancering live volgt door iedereen die ze ooit hebben gekend. In de praktijk is dat zelden zo. Je oude collega zit in een ander leven. Je vakgenoten kijken naar hun eigen werk. Je vroegere klanten lezen je nieuwsbrief vaak diagonaal of helemaal niet. Vrijwel iedereen is bezig met zichzelf.
Reken voor jezelf eens uit hoeveel mensen er werkelijk meekijken in de eerste uren na publicatie. Vaak is dat onder de tien. Soms drie. Daar zit een groep die positief zal reageren, een groep die niets zegt, en hooguit één die kritisch is. Daar tegenover staat het werk dat al maanden klaarligt en niets uitricht zolang het binnen blijft.
Wat niet werkt
Een paar dingen die hier zelden helpen, voor de volledigheid.
- Een harde deadline van jezelf opleggen. Werkt vaak één keer, en daarna voelt het systeem dat ook dat een eis is.
- Iemand laten beloven dat je het doet. Voor sommige breinen werkt accountability, voor dit patroon werkt het vaak averechts: er komt nog een verwachting bij om aan te voldoen.
- Mindset-werk. "Geloof in jezelf." "Voel je waarde." Op een dag waarop je goed in je vel zit klinkt het redelijk. Op de dag dat je het echt nodig hebt, glijdt het van je af.
- Wachten tot het voelt zoals het moet voelen. Dat moment komt zelden. Voor sommige mensen komt het pas ná de stap, niet ervoor.
En als geen van deze vijf genoeg is
Soms zit er iets diepers onder. Een eerdere ervaring waarin je hard werd beoordeeld op iets wat van jou kwam. Een sfeer thuis waarin afwijzing erbij hoorde. Een werkomgeving die te lang niet veilig was om in zichtbaar te zijn. Dat is geen materiaal voor een blogpost van acht minuten. Dat is werk dat een goede therapeut kan begeleiden, vaak naast coaching, soms eerst.
Als je merkt dat de vijf hierboven oppervlakkig blijven en het patroon niet beweegt, is dat geen falen. Het is informatie. Er zit iets onder dat een ander gesprek nodig heeft. Daar denk ik graag in een kennismaking even mee.
Voor de meeste mensen die ik begeleid is het overigens minder zwaar dan dat. Eén kleine, tijdelijke stap, in een setting waar de uitkomst beheersbaar is. Daarna een paar weken zien hoe het valt. En dan weer een stap. Niet door discipline. Wel door de stap zelf telkens iets lichter te maken dan ervoor.